Навіна, па-сутнасьці, складаецца ня толькі зь вестак, але і з рэпутацыі крыніцы, зь якой яны паходзяць. Нават бегла праглядаючы паведамленьні апошніх дзён, ня мог не зьвярнуць увагу на імя Мадса Гілбэрта (
Mads Gilbert), "нарвэскага лекара-дабрахвотніка, які працуе ў шпіталі Шыфа, Газа" - прыблізна так характарызуецца гэты чалавек. Колькасьць цытаваньняў ягоных эмацыйных словаў, у якіх вінаваціць Ізраіль у атаках на мірных жыхароў, проста ашаламляльная. Дзядзя трапіў ува ўсе мэйнстрымавыя мэдыі, на ўсіх мовах, якія я магу чытаць.
Прапалестынская ангажаванасьць, у прынцыпе, бачная адразу, але сьпісваеш гэта на прывязанасьць і клопат, які адказны лекар адчувае да сваіх падапечных.
Аднак, словы таварыша - зварот не выпадковы - Гілбэрта, чытаюцца неяк інакш, калі дазнаешся, што ён левы экстрэміст, сябра "Нарвэскай чырвонай партыі" (рэвалюцыянэры-мааісты), які неаднаразова публічна выказваўся наконт таго, што Хамас і аль-Кайда маюць "маральнае права" на тэракты.
Пасьля гэтага пачынаеш уважлівей перачытваць ягоныя выказваньні, і ўжо не зьдзіўляешся таму, што падлікі комі-доктара (бальшыня пацярпелых - мірныя людзі) няслаба разыходзяцца з назіраньнямі ААНаўскіх назіральнікаў (75% - камбатанты). І што нарвэскі камрад, гэтакі красамоўны ў выкрываньні ізраільскай негуманнасьці, анісловам не абмовіўся падчас сваіх шматлікіх сэансаў інтэрвію, што ў калідорах таго самаго шпіталю, дзе ён працуе, хамасаўцы
практыкуюць расстрэлы.
А калі вы ўжо прачыталі пра тое, што ў целах параненых арабаў "знойдзеныя сьляды ўрану", дык я вас віншую - уран "знайшоў" ён жа, наш нястомны Айбаліт.