abc_in_lj

Гэты горад называецца Менск

2009-12-04T22:05:42Z

Жадаеце называць яго польска-расейскай назвай - для гэтага польская і расейская мовы. Для людзей скалечаных савецкай адукацыяй будзе зробленае гуманнае выключэньне, канечне. Але таксамабеларусы, якія ведаюць, і ўсё ж чыняць ліха словам, будуць адпраўленыя на выхаваўчыя працэдуры - перазабалочваньне Палесься дэсэртнымі лыжачкамі.

abc_in_lj @ 2009-12-03T13:29:00

2009-12-03T11:30:47Z

Перапрашаю за паўтор. Сёньня ў мяне рэкурсіўны дзень.

Дапамога ў распаўсюдзе вітаецца!

Код для ўстаўкі банэра - пераключыцеся ў рэжым HTML і ўстаўляйце код, зьмешчаны ніжэй.

<object classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" height="60" width="468"><param name="quality" value="high" /><param name="movie" value="http://belngo.info/dm-banner4-std.swf" /><embed height="60" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" quality="high" src="http://belngo.info/dm-banner4-std.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="468"></embed></object>

Дапамога ў распаўсюдзе вітаецца!

Код для ўстаўкі банэра - пераключыцеся ў рэжым HTML і ўстаўляйце код, зьмешчаны ніжэй.

<object classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" height="60" width="468"><param name="quality" value="high" /><param name="movie" value="http://belngo.info/dm-banner4-std.swf" /><embed height="60" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" quality="high" src="http://belngo.info/dm-banner4-std.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="468"></embed></object>

abc_in_lj @ 2009-12-03T06:06:00

2009-12-03T04:08:16Z

Дапамога ў распаўсюдзе вітаецца!

Код для ўстаўкі банэра - пераключыцеся ў рэжым HTML і ўстаўляйце код, зьмешчаны ніжэй.

Непалітычны камэнтар да нематэматычнага запісу

2009-11-16T14:46:36Z

Людзі ведаюць, што я ~~зануда~~ строгі, але справядлівы. Пабачу памылку, пагляджу добрымі вачыма - і выпраўлю бескампрамісна. Чарговы раз не магу прайсьці міма.

Восеньская маркота не абыйшла, відаць, і Вінцука. Ён напісаў псто сумнага вобразу. Аднак, мы абмінем сёньня пытаньні дэфіцыту сонечнага сьвятла, авітамінозу ды іншых найхарактэрнейшых прычынаў сэзоннай дэпрэсіі. Таксама, пакладзем пад падушку палітычныя holywar-ы. А пагамонім пра сьвятое. Пра матэматыку, дарагія фрэнды.

Рэч у тым, што ў згаданым псто ўтрымліваецца наступны пасаж, які траўмуе мяне як негуманітара^TM:

Заангажаваныя камэнтатары пастараліся ўвагнаць у масавую сьвядомасьць стэрэатыпную трактоўку апошняга зьезду БНФ: непазьбежная зьмена пакаленьняў, прыход "маладой каманды"... Прапаную кожнаму зрабіць няхітрую матэматычную апэрацыю ды пераканацца: сярэдні ўзрост ранейшага кіраўніцтва (старшыня й намесьнікі) - 42 гады, новага - 41 год. Так што не пацьвярджаецца альгебрай гармонія.

Пададзены фрагмэнт ярка падкрэсьлівае які fail можа напаткаць адукаванага чыстага гуманітара^TM, які зь нейкай прычыны вырашыў, што ўжо з матэматыкай гэтай можна і не цырымоніцца.

У якасьці зацемкі на палях. У прынцыпе, я наагул ня ведаю каму можа спатрэбіцца ў такім кантэксьце ўзрост, выяўлены ў ліках. Можа быць цікавым той факт, што папярэднія два старшыні належалі да палітычнай генэрацыі часоў абрынаньня Савецкай імпэрыі, а новы - з пакаленьня выбуху 1996 г. Гэта, магчыма, вызначае наяўнасьць/адсутнасьць нейкіх стэрэатыпаў, стасункаў і да г.п. - таму важна. Але ў адрыве ад лікаў, бо мінімальная адзінка вымярэньня тут - якраз генэрацыя, прычым у шырокім сэнсе.

Зрэшты, я абяцаў матэматыку. "Сярэдняе значэньне" вядомае людзям, якія скончылі пакуты з матэматыкай адразу пасьля "апошняга званку", выключна як сярэдняе арытмэтычнае:


(x₁+...+x_n)/n

ці словамі: скласьці ўсё і падзяліць на колькасьць.

Аднак, насамрэч, "сярэдняе" ня ёсьць нейкім значэньнем, якое можна атрымаць аўтаматычна падставіўшы лікі ў формулу. Гэтая велічыня патрэбная для ацэнкі ды аналізу, для выяўленьня асноўнай тэндэнцыі. І каб быць прыдатнай для гэтага, вылічваецца яна шэрагам розных спосабаў, кожны пасуе да адпаведнай сытуацыі.

Сярэдняе арытмэтычнае, у прыватнасьці, дае неінфарматыўны вынік, калі ў аналізаваным наборы значэньняў, існуюць асобныя значэньні, што істотна адхіляюцца ад іншых (гл. Адхіленьне), ці набор распадаецца на групы, адчувальна адрозныя адна ад адной. (Папраўдзе, гэта схематычнае сьцьверджаньне, з пэўнай долей спрашчэньня, але я ж мушу скончыць гэты пост да таго як вы пераключыцеся на іншы канал... Гэй, ёсьць тут хто-небудзь яшчэ?)

Бо ў такім выпадку лёгка атрымліваецца бяссэнсоўны лік, накшталт сярэдняга багацьця на Чукоцкай паўабтоцы. Маю на ўвазе такі прыклад: на Чукотцы жыве 100 тыс. аленеводаў, якія жывуць натуральным абменам, а потым іхным губэрнатарам становіцца Абрамовіч з 10 мільярдамі даляраў на рахунку, і сярэдняе арытмэтычнае гэтак нам пакажа, што дабрабыт чукоцкага аленевода ў сярэднім адразу ўзьняўся - ура, таварышы! - на $100000.

Дык што ж, чалавек узяўся вылічваць сярэдні век кіраўніцтва Партыі БНФ, хоць рэч і малапатрэбная ў гаспадарцы, а ўсё ж дапаможам зрабіць гэта правільна!

Гады нараджэньня:
Баршчэўскі - 1958
Янукевіч - 1976
Губарэвіч - 1978
Вячорка - 1961
Івашкевіч - 1959
Лялькоў - 1971
Кастусёў - 1957

Міхалевіча я прапусьціў, бо ён ~~не даляцеў да сярэдзіны Дняпра~~ не дацягнуў да паўнавартаснай кадэнцыі.

Атрымліваем два мноствы:

S_Ба = (31, 33, 48, 50, 51)

S_Ян = (33, 38, 52)

У выглядзе дыяграмаў:

Абодва наборы яўна распадаюцца на адлеглыя групы. У першым гэта асабліва заўважна, у другім крыху менш наглядна, бо там усяго тры элемэнты. Узрост Кастусёва адрываецца ў той жа ступені, наколькі ў першым група Баршчэўскі, Вячорка, Івашкевіч. Адлегласьць у абодвух выпадках нельга не прызнаць грунтоўнай - з улікам маштабу сярэднестатыстычнай працягласьці жыцьця.

У такім выпадку сэнсоўным сярэднім значэньнем будзе хіба мэдыяна. Яна вылічваецца таксама нескладана - гэта сярэдні элемэнт упарадкаванага масіву значэньняў. У выпадку, калі масіў мае цотную колькасьць элемэнтаў, і адпаведна будзе 2 сярэдніх элемэнта, дык, паводле вызначэньня, любы лік у прамежку паміж імі мае права звацца мэдыянай. Звычайна, аднак, бярэцца сярэдняе арытмэтычнае паміж сярэднімі элемэнтамі.

У нашым выпадку атрымліваем:
38 для каманды Янукевіча,
48 для каманды Баршчэўскага.

Розьніца ў 10 гадоў, усё ж паболей, чым 41 і 42 налічаныя Вінцуком. (І дарэчы, калі так ужо хацелася цэлых значэньняў, мусіла б быць 41 і 43, тамака яшчэ і акругленьне зробленае некарэктна.)

Паўторна зазначу, што гэтым постам я не вяду палітычнай дыскусіі - няма прадмету. Дэлегаты партыйнага зьезду галасавалі не за даты ж нараджэньня, га? Пагатоў, хе-хе, не за сярэднія значэньні. Розьніца паміж палітыкамі ўсё ж палягае ў іншых рэчах. (У дадзеным выпадку, сярод іншага і ў тым, што, дзякуючы эканамічнай адукацыі, Янукевіч ведае матстатыстыку, а Вячорка зь несумненным мовазнаўствам далёкі, на жаль, ад такіх рэчаў, як узьбярэжжа Аляскі.) Я так думаю, што і Вінцук напісаў хутчэй пра свой унутраны стан, чым пра палітыку. Таму, псто напісаны для ~~настаўленьня моладзі~~ лулзаў.

У гасьцях у казкі

2009-09-24T22:49:38Z

Гэтым разам усё пачалося з таго, што кіруючы на вакзал адчуў неабходнасьць падсілкаваць арганізм чымсьці калярыйным і разьлічваў гэтую праблему разьвязаць у вагоне. Аднак, пабачыўшы, што трапляю на борт сухапутнага карабля нянаскага порту прыпіскі - РЖД, халера яго бяры! - засмуціўся. Значыцца няма спадзеваў на звычныя бабруйскі зэфір, віцебскія вафлі, гомельскае печыва ды сухое пюрэ "Анега". Сунуўся ўсё ж па адпраўленьні да правадніка, дык той сказаў, што апроч гарбаты ён можа прапанаваць толькі пернікі, і сумленна папярэдзіў, што аб іх можна зубы зламаць. "Слюшай," - кажа з каўкаскім акцэнтам - "у нас вагон-буфет есть, может там есть что-нибудь".

Паклыпаў я да таго буфэту. Дзьверы адчыніў і ажно застыгнуў - такі калярытны пэрсанаж сядзеў за стойкай! Ці то бурлак з Волгі, ці, хутчэй, лесавік ад заляцаньняў кікімары ўцёк на чыгунку: бровы як тыя хмызы, твор у зморшчынах нібы кара старога дрэва, вочы здаравезныя сьветла-блакітныя і барада зь сівізной ды такімі старажытна-грэцкімі, гамэраўскімі кутрашкамі. Галаву на кулаках нерухома трымае і за мной толькі вачыма вядзе.

Я так уразіўся, што перайшоў на былінны стыль: "Дедушка, " - прамаўляю - "есть ли у вас чего перекусить доброму молодцу?".
- "Есть," - адказвае, не здымаючы галавы з кулакоў - "Но я вам не советую!"
- А что так? - зьдзівіўся я.
- То, чем наесться можно, у нас бессовестно дорого, а того, что дёшево - есть не стоит.

Жанр, такім чынам, быў вытрыманы на сто адсоткаў: направа пойдзеш - страўнікам ахвяруеш, а налева - грашыма.

Паглядзеў я яшчэ крыху, праз кустоўе брывоў у шчыры блакіт позірку гэтай нерэальнай галавы... Цікава, а ці было там цела? Гэта я ўжо цяпер задумаўся, пішучы. Я, прынамсі, ня бачыў. Ня памятаю ніякага цела. Магчыма, гэта была проста зачараваная галава на кулаках, якую паставілі на прылавак, каб яна рэзала праўду-матку. У вачох пабачыў я шырокую расейскую душу, адчуў да яе ўдзячнасьць, што не ўзяла на сябе граху - не атруціла падарожнага чалавека.

І пайшоў спаць галодны.

Галеча

2009-09-14T13:04:21Z

Дом, у якім няма хаця б учорашняй булачкі - у жахлівым заняпадзе!

Флэш-мопс

2009-09-12T13:51:43Z

Сто факсаў пра сябе.

Адашлю на ваш нумар.

Мараль: Не забівайце жывёлаў!

2009-07-29T20:34:33Z

Лепш ешце іх жыўцом!

Тэкст пад катам напісаны зь цеплынёю ў душы. Але, калі вы вэган ці штосьці накшталт таго, ён можа падацца злым, цынічным і жорсткім.

Невялічкая дыскусія з Абрыкосам наконт "маральнай" цэнзуры нагадала забаўны выпадак. У адной са сваіх перадачаў Біара Грылза (Bear Grylls)... А! Магчыма ня ўсе ў курсе: гэта такі джэнтэльмэн, былы інструктар брытанскага SAS, адрэналінаголік. Пасьля таго як яго праз зламаны хрыбет камісавалі з войска, ён паправіўся, пераплыў на чоўне Паўночную Атлянтыку, гойсаў па Гімалайскіх вяршынях, ну і далей у тым жа духу. Зарабляе на жыцьцё здымкамі перадачы пра тэхнікі выжываньня ў экстрэмальных умовах для кампаніі ITV. Перадача атрымліваецца, скажам так, натуралістычная і месцамі жорсткая. Напрыклад, у адным афрыканскім падарожжы ён з галадухі прагна наеўся вусеняў, але хіба што памыліўся наконт іхнай ядомасьці, і яго прабрала дрыстачка, якраз, калі ён узьбіраўся на скалы... ну, камэра факусавалася збольшага на ягоным твары ў той момант, але вы разумееце, далёка ня ў кожнай перадачы вядучы пакутліва спаражняецца страўленымі інсэктамі, прычым з вышыні мэтраў 50-70. У засушлівай пустцы, ён піў сваю мачу, каб зэканоміць ваду, а аднойчы, да жаху усіх грынпісаўцаў, трапна кінутым дубцом забіў зайца (з прыстойнай, трэба зазначыць, адлегласьці), каб падсілкавацца... Карацей, гэта зусім непаліткарэктная перадача для сапраўдных мужчын.

Дык вось, у перадачы, прысьвечанай выжываньню ў каляакіянічных умовах, старына Біар дэманстраваў, што чарапаха гэта ня толькі ~~каштоўнае футра~~ смачнае мяса, але і рондаль. Злавіў, значыцца, аднага меркаванага нашчадка катылязаўраў пермскага пэыяду, адкусіў галаву, а потым, паклаўшы панцырам на вугольле запёк.

І тут Ofcom (такі брытанскі напаўдзяржаўны орган, складанай прыроды, які займаецца сярод іншага ацэнкай тэле(а)маральнасьці) выказаўся, што гэта непрыстоўна - адкусываць галаву чарапасе ў прайм-тайм, і прапанаваў ITV ці прысвоіць рэйтынг, які дазваляе дэманстраваць перадачу выключна ўночы (бо інакш дзеці... разумееце, калі дзеці пабачаць вясёлага дзядзьку Грылза за гэтым заняткам, яны без сумневаў таксама кінуцца адкусваць галовы зьвярушкам, і ўсе зялёныя куткі ў школках і садках будуць пад пагрозай), ці выразаць адпаведную сцэну. Айцівішнікі для дзённай перадачы выразалі эпізод...

Цяпер, яшчэ раз, уважліва сачыце за рукамі:
1. Містэр Грылз ловіць чарапаху.
2. Містэр Грылз забівае чарапаху праз адкусваньне галавы.
3. Містэр Грылз кладзе чарапаху панцырам на вугольле і запякае.

Выдаляем частку 2.

Слава цэнзуры дзеля маральнага спакою грамадзянаў!

Камунікабля

2009-07-25T14:02:39Z

Я такі некамунікабэльны гад! Аўтаспын, напрыклад, мне заўсёды быў непрыемны ідэяй, што магчыма прыйдзецца шмат размаўляць з кіроўцамі.

Яшчэ бывае складзецца штосьці забаўнае ў галаве, надта пасавала б у ЖЖ. Але, як сфармулюю ў галаве, то і задаволены, а пісаць - ну яго ў сраку.

Нядаўна тэлефон забрынькаў - маці, а я адчуваю, што мне ў літаральным сэнсе неахвота роту раскрываць - не прыняў, адпісаўся смсам. З маці наагул у гэтым сэнсе цяжка. Яна належыць да тых людзей, для якіх камунікацыя, хаця б і чыста рытуальная - паказьнік шчыльнасьці дачыненьняў. Т.б. каб быць добрым сынам я мусіў бы тэлефанаваць ёй самаменш штодня. Але я шчыра не разумею, пра што, ня маючы агульных справаў, можна гаварыць штодня? Пра надвор'е? А якая розьніца, якое там ці тут надвор'е? Для мяне тэлефанаваньне - на выпадак, як нешта здарылася. А цішыня - значыцца ўсё ў парадку і на душы спакойна. А для яе - наадварот.

Ёсьць людзі, якія рвуць стасункі са старымі сябрамі ці прыяцелямі, калі тыя забудуць павіншаваць іх з днём народзінаў. А для мяне гэта няважна. Забыўся чалавек, бо ў жыцьці шмат важнейшых справаў. Захачу, каб павіншавалі - я ім нагадаю :) І сам я таксама забываюся, так. І ў мяне ёсьць сябры, такія ж як я натурай - мы не размаўляем па году й болей. Але, калі я ведаю, што пры патрэбе ён мне нырку аддасьць - канечне, гэта й ёсьць сябра. Проста мы адзін аднога не турбуем з-за дробязяў.

Апроч таго, я мару пра рэстарацыю, дзе ня будзе афіцыянтаў, толькі сэнсарны экран-мэню, і робаты для дастаўкі, тады ня трэба будзе прагаворваць замову - клацнуў на страву, атрымаў, зьеў. І на tips-ах эканомія.

У Гандурасе, здаецца, справы пайшлі да ладу

2009-06-28T21:39:08Z

Мануэль Сэлая стаў прэзыдэнтам Гандураса пад лёзунгамі барацьбы з крыміналам і карупцыяй. Пасябраваў з Кастрам і Чавэсам. Пакрыўдзіўся на незалежную прэсу і выдаў дэкрэт, якім абавязаў усе тэле- і радыёкампаніі весьці прадзяржаўную прапаганду ня менш 2 гадзінаў. Пачатак сьціплы :) Але ён не зьбіраўся спыняцца на дасягнутых рубяжах і, як і належыць - я думаю гэта запісана ў якімсьці дапаможніку для пачынаючых дыктатараў - пачаў арганізацыю рэфэрэндума, які меўся скасаваць абмежаваньні на ягонае знаходжаньне пры ўладзе. Канстытуцыйны суд прызнаў правядзеньне рэфэрэндума незаконным, Мануэль начхаў на суд і загадаў выкарыстаць войска для арганізацыі галасаваньня. Кіраўнік генштабу (калі я правільна зразумеў ягоную пасаду) Васкес адмовіўся, Сэлая адхіліў яго сваім указам... Але наляцела каса на камень, учора дыктатара-няўдачніка самога адхілілі, і даволі радыкальным спосабам: вайскоўцы зранку занялі ягоную рэзыдэнцыю, яго адвезьлі на ваеннае лётнішча і арганізавалі яму чартэр да Коста-Рыкі. Старшыня КС дэкляраваў, што войска выконвала рашэньне суда, парлямант таксама падтрымаў.

Гісторыя яшчэ ня скончаная - ў сталіцы Гандураса адбываюцца забурэньні, а Чавэс ужо пасьпеў пагразіць вайной новаму ўраду (хаця ён наўрад ці дацягнецца). Але пакуль падзеі спрыяюць аптымізму.

Дастаеўшчына

2009-06-26T18:51:11Z

Мінулай ноччу зьвяіўся каля мяне камар, здаецца, першы ў гэтым годзе, дый тое няўдачнік. Лётаў вакол, пішчэў то ў правае, а то ў левае вуха, ды нібыта кампутарам цікавіўся болей за маю кроў - то па маніторы прабяжыцца, то на клявіятуру прысядзе, а нападаць і не спрабуе...

Я яго ўдарыў, падпільнаваў і ляснуў нейкай кардонкай, якраз, калі ён чарговы раз прыклявіятурыўся. Гэтак, узважана, каб зашыбіць, але не размазаць. Скінуў камарыны труп на стол. Вярнуўся да працы. Аднак, праз пару хвілінаў нешта засьвярбела: за што? Калі сумленна ўсе акалічнасьці гэтага здарэньня выкладаць - атрымліваецца нізавошта заваліў я хударлявага. Несправаканы напад зь летальным вынікам, кажучы мовай судовых пратаколаў. А матыў, калі разбрацца - расавая непрыязнасьць.

Аж раптам бачу: камар ножкай варушыць! Як і кожнага злодзея ў такой сытуацыі, ахапіў мяне мандраж. Чаго ўчыніць? Дабіць, ~~каб не пакідаць сьведку~~ дзеля гуманізму, ці штучнае дыханьне зрабіць у хабаток? Потым зразумеў, што гэта папросту яго скразьняк крыху кранаў. Уф! Няма пакутаў выбару!

Цела я спрабаваў скарміць кату, але ён такую драбязу есьці ня стаў, сказаў, каб муха была, яшчэ б падумаў, а так - сам еш гэтую хярню! Давялося закінуць у вазон з фікусам. У камарах, кажуць, азоту шмат, для расьлін гэта карысна.

Душэўнае

2009-06-23T12:44:37Z

Ідуць трэція суткі, як доступ да небеларускіх рэсурсаў Сеціва, мякка кажучы, ускладнёны. Такія нялішнія сэрвісы як Google то недаступныя наагул, то даступныя з хуткасьцю ўзьвядзеньня савецкіх даўгабудаў. І што вы думаеце, Белтэлекам выдаў хоць які-небудзь галімы прэс-рэліз, ну хаця б зваліў усе беды на малочны крызыс? Хаця б спрагназаваў, калі гэтая срань скончыцца? Канечне, не. У іх там цэлы аддзел public relations займаецца, але, з усяго відаць, што паняцьце public у іхным разуменьні не ўлучае грамадзянаў Рэспублікі Беларусь.

Забаўна таксама, што супрацоўнікі БТК пры ўзьнікненьні прэтэнзіяў адразу спасылаюцца на капіталізм і законы рынку, маўляў, знайдзіце лепшага правайдэра, калі мы вам недаспадобы. Але варта толькі ўзгадаць, што на капіталістычны лад іхную кантору даўно варта пазбавіць манаполіі ды пакінуць выжываць у канкурэнтным асяродзьдзі, без гарантаваных заробкаў - адразу ўсплывае сацыялізм і неабходнасьць пракладаць драты вясковым пэнсіянэрам.

Памятаецца мне на анальнэр.бы была такая тэма, дзе якісь перац сапліва плакаў "За што вы так ня любіце Белтэлекам?" Дык, ні за што... Проста так.

Паштовы сюжэт

2009-06-07T13:45:16Z

Мог бы атрымаць замоўны ліст, як і належыць - у рукі пад росьпіс, але ж не было мяне дома. Суседка, што якраз выходзіла са сваёй кватэры - праклятыя зьбегі праклятых абставінаў! - пацікавілася ў паштаркі, ці можа чым дапамагчы. "Дык не," - кажа паштарка - "гэта ж замоўны ліст да $recipient, у рукі трэба аддаць!" І ў гэты момант гісторыя сыйшла з рэек: вымаўляючы прозьвішча, напісанае, трэба меркаваць, нярускімі літарамі, жанчына ладна такі зьмяніла яго фанэтычнае аблічча, надаўшы яму таямнічы нямецкі смак. "Не-е, вы што! Тут такога дакладна няма!" - паведаміла ёй суседка.

Вось хтосьці заплаціў, каб пэўна ўжо, дакладна данесьлі да самага цела - і хрэн. А каб жа гэта быў звычайны ліст - дайшоў бы. Такія жарты лёсу.

Пляцкартнае радыё

2009-06-02T13:33:19Z

Сапраўднае пакараньне для вандроўніка, які не ўхваляе постсавецкага ФМ-фармату.

Мог бы ехаць і лепш, дык дратавала гучная панылая папса з радыёкропкі (штосьці накшталт "я умру-у-у-у, но ты всё равно-о-о будешь меня любі-і-іть"), якая да таго ж была зацыкленая. Я паўдарогі думаў: што за бараны ў суседнім аддзяленьні, гатовыя слухаць гэтую каламуць бясконца! Аж тут аказалася, што працуе радыё якраз у маім... адзінае на ўвесь вагон. Такая во хітрая акустыка ў гэтых пляцкартных каробках!

Праўда, нейкія фанаты гэтакай музыкі ў вагоне прысутнічалі і безь мяне, бо неўзабаве пасьля таго, як я выключыў, хтосьці несьцярпеў ды ў сябе завёў тую ж шарманку. Але, прынамсі, ужо ня так гучна.

Энімал плэнэт

2009-06-01T19:01:56Z

Цікава, чаму людзі кажуць "стаміўся як сабака"? Я маю гонар быць знаёмым зь вялікім мноствам сабак, але ніводны зь іх не перапрацоўваў і не перапрацоўвае. Вось быць галодным як сабака - гэта рэч іншая, тут усё праўда.

Стаміўся я, хутчэй, як асёл. І спадзяюся, што спаць буду сёньня як кот.

Бераставіцкі Шура Балаганаў

2009-05-26T23:40:25Z

Мяне ледзь на сьлязу не прабіла. Хочацца ўявіць за гэтым нейкую рамантычную гісторыю.

Высветлілася, што малады чалавек прыхапіў з сабой 22.685 даляраў, 57.429 еўра, 9.500 рублёў Цэнтрабанка РФ, 2.730 польскіх злотых і больш за 19,5 млн. беларускіх рублёў.

[link]

А колькі вам трэба для шчасьця?

А за морам інакш людзі гавораць...

2009-05-11T22:38:15Z

Кожная мова - як асобны сьвет, гэта вядомая рэч. Таму, заўсёды зь інтарэсам шукаю цікавостак і асаблівасьцяў у чужых словах. Грузінская падалася вельмі незвычайным адкрыцьцём.

Звычайнае грузінскае вітаньне - გამარჯობა (гамарджёба) - літаральна азначае "перамога".

Але ж, толькі я пачаў падазраваць закадаваны ў культуры мілітарызм, аж дазнаўся, што зранку яны па-пацыфісцку кажуць დილა მშვიდობისა (діла мшьвідобіса) - "мірны ранак". І як такое зразумець?

გენაცვალე - "Генацвале" - слова знакамітае, нават зацяганае ў савецкай поп-культуры, дзе грузінам адводзілася непараўнальна заўважная, у стасунку да іх колькаснай долі ў перапоўненай турме народаў, дзялянка. (Найчасьцей, зрэшты, да іх клеілася стэрэатыпная роля горных вінна-мандарынавых жартаўнікоў, дабразычлівых, але сьмешных - як і ўсе "нярускія"). З тых поп-твораў павялося перакладаць яго: "дарагі", "сябра", і ўражаньне складалася, быццам, зьвяртаюцца так хіба не да кожнага мінака. Але ў арыгінале яно мае зусім іншы ўзровень эмацыйнасьці ды інтымнасьці. Літаральна "я-замест-цябе", я гатовы стаць на тваё месца. Такога ня скажуць няблізкаму чалавеку.

Яшчэ з прыгожага:

цяжарная = ორსული (орсулі), складаецца з ორი (орі) "два" ды სული (сулі) "чалавек", "душа".

Грузінскія лічэбнікі нязвыклыя. Асобнымі словамі пазначаюцца лікі да 10-ці ўлучна, паміж дзясяткай і дваццаткай утвараюцца як "10-і-яшчэ...", "дваццаць" - асобным словам. А потым пачынаецца экзотыка! Лікі ад 20 і да 100 фармуюцца на базе дваццаткі, а не дзясяткі як у нас. То бок 70 - гэта тройчы-дваццаць-і-дзесяць. Потым сотня асобным словам, а далей усё вышэй памянёнае разам: 2675 прамаўляецца прыблізна так: двойчы дзесяць-сотняў шэсьць-сотняў тройчы-дваццаць-і-дзесяць-і-пяць. Слова, каб абазначыць тысячу, як бачым, няма. "Мільён" - ёсьць, запазычаны , як і ў бальшыні мне вядомых выпадкаў, з італьянскае, і таму заўсёды пазнавальны (მილიონი - міліоні).

Асобная гаворка - грузінскае пісьмо. Яно старое, прыблізна з 4-5 ст., ды, у цэлым, зусім не падобнае да іншых, хаця, распрацоўвалася, канечне, не без чужых уплываў, і некаторыя літары падобныя да грэцкіх, напрыклад, грэцкая omega (ω) і грузінская oni (ო) яўна маюць нейкую сваяцкую сувязь.

А надта ж прыемна, відаць, мець візуальны доказ сваёй старажытнай культурнай апрычонасьці! Мяркую, што гэта адзін са складнікаў моцнага нацыянальнага духу, якім вядомыя грузіны. Зрэшты, я ўпэўнены, што, калі б гісторыя і павярнулася так, што Сапега пісаў бы Статут ВКЛ, а Скарына выдаў бы сваю Біблію якімісьці асаблівымі літарамі - усё адно сёньняшнія расейскія шовікі рвалі б касавароткі на грудзях даказваючы, што ніякіх беларусаў не існуе, а незразумелыя знакі накінулі жыды і Ватыкан. А нашыя паўночныя браты (паводле субстрату) у асобе якогасьці Томаса Баранаўскаса пісалі б у падручніках, што гэта ніякія не беларускія літары, а спэцыяльныя "канцылярскія знакі ВКЛ".

Дарэчы, цікава: параўнаўшы старажытны варыянт грузінскага альфабэту з сучасным падумаў, што эвалюцыя яго знакаў ішла шляхам эстэтызацыі, насуперак практычнасьці. Далейшы разгляд пазбавіў мяне пэўнасьці наконт эвалюцыі - некаторыя крыніцы сьцьвярджаюць, што пазьнейшыя літары былі проста створаны наноў. Але факт застаецца: цяперашняя графіка складаней, з большай колькасьцю дэкаратыўных элемэнтаў, чымся тая, якой пісалі ў сівую даўніну. І грузінскі тэкст, незалежна ад зьместу, сапраўды, выглядае элегантна:

ლევან გაჩეჩილაძე, გია მაისაშვილი, დავით გამყრელიძე, ზვიად ძიძიგური, „უცნობი“ და ოპოზიციის სხვა ლიდერები, პოლიციასთან შეტაკებისას, სერიოზულად დაშავდნენ. აქციის დასასრულს, დიღმის ტრასაზე მობილიზებულმა სპეციალური დანიშნულების რაზმმა და პოლიციამ, იქ მყოფი მოქალაქეების დიდი ნაწილი დააკავა და სასტიკად სცემა

(проста вытрымка з навіновага сайту)

Засвоіць іхныя літары, так, каб чытаць шыльды на вуліцах ці аўтобусах няцяжка, але сьпярша позірк прасьлізгвае паўзьверх тэксту, бо розум па-ранейшаму бачыць замест знакаў якісьці ўзор, карункавае спляценьне, і даводзіцца прымусам вяртаць увагу на пачатак і падзяляць убачанае на асобныя літары.

Шчыра кажучы, я хацеў напісаць пост пра грузінскую палітыку і грузінскі каньяк, але неяк так выйшла :) Напэўна, таму што палітыка ў Грузіі... гм... вельмі грузінская, і апісываць яе, абапіраючыся на ўражаньні непрацяглага візыту ды размовы за сталом ня варта - атрымаецца, хутчэй за ўсё, апісаньне беларускай палітыкі з выкарыстаньнем грузінскіх аналёгіяў. А пра каньяк - што пра яго пісаць? Яго трэба каштаваць, бо гэта неапісальна. Адчуйце зайздрасьць: я прывез бутэльку "Энісэлі" 14-гадовай вытрымкі. Пакуль, я проста на яе гляджу, уяўляючы, які будзе водар, калі я выцягну корак...

Тэкст зьмяшчае юнікод-сымбалі, што не ўваходзяць ані ў лацінскую, ані ў кірылічную частку. Калі вы іх ня бачыце - вам варта падумаць пра абнаўленьне праграмнага забесьпячэньня.

Патрэбная рэкамэндацыя/Ізноў да пытаньня нацыянальнага алькаголю

2009-04-25T17:20:47Z

Чым можна зьдзівіць грузіна? Абавязковая дадатковая ўмова, апрача якасьці ды "нацыянальнасьці" - беларускае афармленьне этыкетак. Пакуль думаю пра якісьці з варыянтаў "Зуброўкі", у прыватнасьці пра "Крамбамбулю паляўнічую" (астатнія, якія бачыў, падпісаныя па-расейску), ці тую ж "Крамбамбулю", толькі клясычную, з прыправамі.

Праблема ў тым, што я не каштаваў ані той, ані гэтай, таму агляды і водгукі вітаюцца.

Гаўно! Гаўно!

2009-04-09T14:28:22Z

"...Вунь на шыбе! А я ледзь ня сьцёр!" Многія таксоўшчыкі любяць паразмаўляць, асабліва дзядзькі з даўгім працоўным стажам, што езьдзяць на жоўтых "волгах" (якіх - машын, а ня дзядзек - я звычайна пазьбягаю, бо яны сьмярдзяць СССРам ад тонаў выпаленых у іх танных цыгарэтаў, але тут не да выбару было). Канкрэтна гэты быў нагэтулькі гаваркі, што і рэакцыі пасажыра яму ня трэба было, хоць падсадзі ты яму труп, дык ён бы і з трупам усё дасканала абмеркаваў бы - эканоміку, палітыку, стан дарогаў ды дурніц з купленымі правамі. Так што, я проста ўлёгся ў фатэль ямчэй і, не зьвяртаючы вялікай увагі на ягоныя маналёгі, амаль заснуў.

Але ўжо ад такіх словаў, канечне, схамянуўся - разрыў шаблёну як-ніяк! Гляджу, і сапраўды на лабавіку чорна-белая пляма, мяркуючы з памераў, дык напэўна падарунак ад сытага гарадзкога гругана. Гэта я недакладна кажу, бо я ж не арнітоляг, і нават у гурток юных натуралістаў у дзяцінстве не хадзіў. Проста птушынае гаўно ў колькасьці большай за сярэднегалубовую. У прынцыпе, усё натуральна. Памер галаўнога мозгу гэтых жывёлаў, чые продкі-дыназаўры прыгняталі нашых маленькіх пухнатых прашчураў ня далей як у трыясавы пэрыяд, не дазваляе спасьцігнуць нормы культурнага спаражненьня, таму яны сяруць дзе заўгодна. Часам і гаварыць навучацца, а ў прыбіральню хадзіць - не. У мяне колісь былі два ~~дыназаўры~~ папугаі, так што я ведаю гэта дакладна. Заставалася толькі адна загадка - кіроўца радаваўся як дзіця.

Я ветліва пацікавіўся, што можа быць добрага ў дзярме на лабавой шыбе, і ў адказ атрымаў каштоўны дыямэнт народных ведаў, бляскам якога хачу падзяліцца з вамі, зусім задарма, бо мне такое ні да чога, і я магу бясстратна перавесьці гэтую інфармацыю ў public domain. Занатоўваце: калі птушка напаскудзіць на таксоўку, дык шчасьлівага кэбмэна тым жа днём чакае вялікі прыбытак. Гэтая прыкмета, як і ўсе іншыя, абсалютна пэўная! Таму (так прынамсі сьцьвярджаў кіроўца), многія, жыцьцём навучаныя таксоўшчыкі, ставяць свае машыны пад дрэвы.

Тымчасам, я, яшчэ не пасьпеўшы цалкам асэнсаваць словы мнагамудрага ёгіна аўтамабільнай баранкі, прасьвятліўся паўторна. Дзядзька захоплена ўказаў мне, што ў нумары джыпа, за якім мы сталі на скрыжаваньні, прысутныя тры сямёркі - а гэта ўвогуле цудоўна, каб вы ведалі. Адназначны прыбытак.

Урэшце, як тое мае быць у містычным падарожжы, колькасьць павучаньняў дасягнула сьвятой лічбы 3. Мы прыехалі, і таксомэтар прывёў майго таксоўшчыка ў экстаз, не велічынёй сумы, а ейнымі нумэралягічнымі якасьцямі - 22 тысячы. "Дваццаць два! - радасна ўсьміхаўся кіроўца - Два тузы ў прыкупе!" Я, папраўдзе, ня ведаю, на якую гульню ён спасылаўся, але такі дасьведчаны чалавек абы чаго вярзьці ня стаў бы.

"Ну, што ж - сказаў я яму выцягваючы свае каробкі - едзьце цяпер за сваімі залатымі пасажырамі!" Ён паглядзеў на мяне як на дурня, трэці раз бахнуў багажнікам (бо першыя два нешта не зачынялася), і сур'ёзна прамовіў:

Якія пасажыры ў такіх умовах? Я еду ў казіно!

Зянон як Гаргона беларускіх легендаў

2009-04-08T21:26:36Z

Культ Зянона дасягнуў праўдзіва рэлігійнай экзальтацыі. У камэнтарах да ННаўскай публікацыі:

Кот (таксама сьведка) напiсаў(ла)

Красавiк 7, 2009 у 16:42

Быў удзельнiкам амаль усiх акцый, заўсёды быў непадалёк ад Пазьняка i магу зацьвердзiць - гэты чалавек нiчога не баяўся, баялiся яго..мо нават не баялiся, а адчувалi нейкую моц, унутраную сiлу, павагу.. Дастаткова было аднаго ягонага позiрка i мiлiцыянты расступалiся ў бакi..

Я вырашыў зрабіць свой унёсак у зяноналёгію:

А ў звычайным жыцьці Зянон вымушаны носіць чорныя акуляры, каб не рассоўваць позіркам мірнае насельніцтва і не куляць выпадкова аўтамабілі!

Ці ёсьць жыцьцё за ўсходняй мяжой?

2009-01-07T15:01:55Z

Быў у Піцеры. Во, дзе крызыс! Людзі, лічы, апошняе распрадаюць.

Добры доктар Айбаліт - пад Хамасам ён сядзіць

2009-01-06T19:42:20Z

Навіна, па-сутнасьці, складаецца ня толькі зь вестак, але і з рэпутацыі крыніцы, зь якой яны паходзяць. Нават бегла праглядаючы паведамленьні апошніх дзён, ня мог не зьвярнуць увагу на імя Мадса Гілбэрта (Mads Gilbert), "нарвэскага лекара-дабрахвотніка, які працуе ў шпіталі Шыфа, Газа" - прыблізна так характарызуецца гэты чалавек. Колькасьць цытаваньняў ягоных эмацыйных словаў, у якіх вінаваціць Ізраіль у атаках на мірных жыхароў, проста ашаламляльная. Дзядзя трапіў ува ўсе мэйнстрымавыя мэдыі, на ўсіх мовах, якія я магу чытаць.

Прапалестынская ангажаванасьць, у прынцыпе, бачная адразу, але сьпісваеш гэта на прывязанасьць і клопат, які адказны лекар адчувае да сваіх падапечных.

Аднак, словы таварыша - зварот не выпадковы - Гілбэрта, чытаюцца неяк інакш, калі дазнаешся, што ён левы экстрэміст, сябра "Нарвэскай чырвонай партыі" (рэвалюцыянэры-мааісты), які неаднаразова публічна выказваўся наконт таго, што Хамас і аль-Кайда маюць "маральнае права" на тэракты.

Пасьля гэтага пачынаеш уважлівей перачытваць ягоныя выказваньні, і ўжо не зьдзіўляешся таму, што падлікі комі-доктара (бальшыня пацярпелых - мірныя людзі) няслаба разыходзяцца з назіраньнямі ААНаўскіх назіральнікаў (75% - камбатанты). І што нарвэскі камрад, гэтакі красамоўны ў выкрываньні ізраільскай негуманнасьці, анісловам не абмовіўся падчас сваіх шматлікіх сэансаў інтэрвію, што ў калідорах таго самаго шпіталю, дзе ён працуе, хамасаўцы практыкуюць расстрэлы.

А калі вы ўжо прачыталі пра тое, што ў целах параненых арабаў "знойдзеныя сьляды ўрану", дык я вас віншую - уран "знайшоў" ён жа, наш нястомны Айбаліт.

Правільна сказаць

2008-12-11T12:47:03Z

Я заўзеў за МакКейна, але не магу не прызнаць, што "загарэлы хлопец" - майстар фармулёвак. Выступаючы на прэс-канфэрэнцыі Абама сказаў: "Эканоміка пагоршае, перад тым як палепшаць". Па-мойму, ідэальна. Пасьля такіх словаў, як бы там не разгортваліся падзеі, ніхто ня зможа абвінаваціць цябе, што ты кагосьці падмануў :)

Праблема ...2008-2009-2010-2011...

2008-12-11T12:33:55Z

Новы год - ліхая дата. Канец году засыпае аскепкамі незавершаных справаў, пад нагамі трашчаць дэдлайны (хто ж іх напрызначаў? ~~Няўжо я~~), а задачы наступнага году ўжо падміргваюць з 1 студзеня. Хачу круглага году - без канцоў і пачаткаў :)

Гартаючы старонкі

2008-12-04T13:20:02Z

Yesterday (all my troubles seemed so far away):

[...] прыклад колішняй «Свабоды», якая выходзіла ўся клясычным правапісам і стала самай масавай апазыцыйнай газэтай, сьведчыць, што аргумэнты пра «народ ня пойме» надуманыя.

[...] беларусы ў масе сваёй даволі слаба валодаюць правапіснымі нормамі наркомаўкі. У нас наагул няшмат людзей, якія пісьменна (хоць бы ў межах школьнай праграмы) пішуць па-беларуску — нават сярод прафэсійных літаратараў. У гэтым сэнсе ў наркомаўкі няма ніякіх перавагаў перад тарашкевіцай

Падшыўку чытаў АндрэйЧык (там яшчэ ёсьць). Заадно рэклямую ягоны блог.

But today:

«НН» пераходзіць на яго [на наркамаўку], бо ставіць перад сабой задачу заваёвы новай аўдыторыі. Вяртанне ў кіёскі «Саюздруку» дае такі шанец. Непрызвычаеным людзям чытаць па‑беларуску класічным правапісам цяжэй, моцна цяжэй.

Усе цытаты (с) НН